Rolety zewnętrzne a pogoda: które konstrukcje wytrzymują najwięcej?

Roleta zewnętrzna pracuje w warunkach, w których większość elementów wyposażenia domu nie przetrwałaby sezonu. Latem pancerz nagrzewa się do kilkudziesięciu stopni, zimą pokrywa go szron, a przez cały rok napiera na niego wiatr. Różnice między konstrukcjami wychodzą na jaw dopiero po kilku latach i zwykle nie tam, gdzie spodziewa się tego kupujący.

Z czego zrobiony jest pancerz?

To pierwsze rozróżnienie i zarazem najważniejsze. Standardem w budownictwie jednorodzinnym są profile z taśmy aluminiowej wypełnione pianką poliuretanową. Są lekkie, tłumią dźwięk i znoszą zwykłe podmuchy, ale przy uderzeniu punktowym, choćby kamieniem spod kosiarki, potrafią się wgnieść. Drugi rodzaj to profile ekstrudowane, czyli pełne aluminium bez wypełnienia. Ważą wyraźnie więcej, kosztują więcej i wymagają mocniejszego napędu, za to są znacznie sztywniejsze. Stosuje się je przy szerokich otworach i tam, gdzie liczy się odporność mechaniczna. Profile z PVC sprawdzają się wyłącznie w małych oknach piwnicznych, bo tworzywo kruszeje na mrozie i blaknie od słońca. Wybór pancerza łączy się zresztą z wyborem systemu, bo grubszy profil zwija się w rolkę o większej średnicy i potrzebuje pojemniejszej skrzynki. Które warianty da się ze sobą łączyć, pokazuje oferta rolet zewnętrznych firmy OP Invest z Bochni, zestawiająca systemy elewacyjne, podtynkowe i nadstawne razem z dostępnymi napędami.

Wiatr i klasy odporności

Producenci rolet podają klasę odporności na obciążenie wiatrem według normy EN 13659, w skali od zera do sześciu. W polskich warunkach dla domu jednorodzinnego wystarcza zwykle klasa trzecia lub czwarta, ale trzeba pamiętać o zależności, której nie widać w katalogu: im szersza roleta, tym niższa klasa przy tym samym pancerzu. Ta sama konstrukcja przy oknie o szerokości metra osiąga klasę wyższą niż przy przeszkleniu trzymetrowym. Znaczenie ma też sposób prowadzenia pancerza. Prowadnice z szerszym profilem i zaczepami przeciw wysunięciu lameli wytrzymują więcej niż wersje najprostsze, co na otwartym terenie bywa różnicą między roletą działającą latami a taką, która wypada z prowadnicy po pierwszej wichurze.

Mróz, oblodzenie i napęd

Zimą największym problemem nie jest sama temperatura, tylko woda, która zamarza w listwie dolnej i skleja pancerz z parapetem. Próba podniesienia takiej rolety kończy się urwaniem taśmy albo uszkodzeniem silnika. Napędy elektryczne z wykrywaniem przeszkody zatrzymują pracę, zanim dojdzie do szkody, i dlatego w klimacie podgórskim wypadają lepiej niż napęd ręczny. Druga sprawa to odpływy w prowadnicach: zatkane zbierają wodę, która zimą rozsadza profil od środka.

Słońce i kolor

Powłoka lakiernicza decyduje o tym, jak roleta wygląda po dekadzie. Lakierowanie proszkowe znosi promieniowanie UV lepiej niż tańsze powlekanie, a ciemne kolory, zwłaszcza popularny antracyt, blakną szybciej i mocniej nagrzewają się latem. Na elewacji południowej różnica temperatury pancerza między odcieniem jasnym a grafitowym sięga kilkunastu stopni.

Który typ montażu wypada najlepiej?

Sam pancerz to połowa odpowiedzi, druga to umiejscowienie skrzynki. Rolety podtynkowe i nadstawne mają skrzynkę schowaną w ścianie albo nad oknem, osłoniętą przed deszczem i słońcem, więc mechanizm starzeje się wolniej. Rolety elewacyjne montowane na gotowej ścianie są w pełni wystawione na pogodę i to one najczęściej wymagają serwisu. W zamian montuje się je w każdym budynku, bez ingerencji w mur. Żaluzje fasadowe dają najlepszą kontrolę światła, ale przy silnym wietrze trzeba je składać, bo pojedyncze lamele są bardziej podatne na podmuchy niż zwarty pancerz.

Najtrwalsza pozostaje więc roleta z pancerzem ekstrudowanym, w skrzynce podtynkowej, z napędem elektrycznym i w jasnym kolorze. Nie w każdym budynku da się tak zrobić, a i budżet rzadko na to pozwala, dlatego w praktyce decyduje to, który czynnik obciąża roletę w danym miejscu najmocniej.